خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که از زبان فردی بیان می‌شود که به دلیل غرور و تکبر، از جایگاه خود سقوط کرده و اکنون پشیمان است. او از کسی که به او اعتماد کرد و سپس او را رها کرد، شکایت می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که راهی که انتخاب کرده اشتباه بوده و باید از جوان‌بختان درس بگیرد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

به کلاهی بزرگ کرد مرا
آنکه گیتی به چشمشس آمد خرد

آنکه آب کلاهداری چرخ
آب دستار خواجگیش ببرد

هر که پیشش کمر به خدمت بست
بر کله گوشهٔ زمانه سپرد

... در زهرهٔ سپهر نمود
تا کلاهه بخورد و لب بسترد

پس چو از قلهٔ‌المبالاتش
پس از آن کس مرا به کس نشمرد

دست از صحبتم چنان بکشید
پای بر فرق من چنان بفشرد

که نه محرم شدم به شادی و غم
نه حریف آمدم به صافی و درد

گفتم آن را کله چگونم نهم
که کلاهی ببایدش زد و برد

خیز پیرا که راه ما غلط است
به سر راه باز گرد چو کرد

آن جوان بخت را بپرس و بگوی
که سفینه بده کلاه بمرد

«انوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir