شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح ملک‌الشرق علاء الدین محمد امیر کوه

امیرالجبال آنکه با جاه جودش
نه گردون براند نه دریا ستیزد ۱

چو دست گهر بار او نیست گردون
به پرویزن ابر گوهر چه بیزد ۲

پلنگ خلافش نزد هیچ کس را
که درحال موش اجل برنمیزد ۳

فلک ساغر ماه نو پیش دارد
که از جام همت جراعی بریزد ۴

مگر سیم سیماب شد دستش آتش
هر آنجا که این آمد آن می‌گریزد ۵

که از موج دریای دستش کم آمد
که گوید که از کوه دریا نخیزد ۶