هوش مصنوعی:
این متن به پایان یافتن دنیا و ناامیدی انسانها از بقا اشاره دارد. همچنین، از محبوس شدن بوالحسن و نابودی جهان به دلیل از بین رفتن مکرمت سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربهی کافی دارد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۸۷ - در حبس مجدالدین ابوالحسن
مدت عالم به آخر میرسد بیهیچ شک
طالع عالم نمیبینی که چون منحوس شد ۱
احتباس روزی خلق آسمان آغاز کرد
آدمیزاد از بقا یکبارگی مایوس شد ۲
خلق رابیوجه روزی عمر خواهد بود نه
وجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد ۳
ای جهان را بوده بنیاد از طریق مکرمت
چون تو مستاصل شدی یکبارگی مدروس شد ۴
طالع عالم نمیبینی که چون منحوس شد ۱
احتباس روزی خلق آسمان آغاز کرد
آدمیزاد از بقا یکبارگی مایوس شد ۲
خلق رابیوجه روزی عمر خواهد بود نه
وجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد ۳
ای جهان را بوده بنیاد از طریق مکرمت
چون تو مستاصل شدی یکبارگی مدروس شد ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - غلام توام چون غلامت نباشد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - دعاگو اسبکی دارد که هر روز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
