شمارهٔ ۱۹۶ - مدح شهاب‌الدین ابوالفتح کند و اجازهٔ دخول به مجلس او خواهد

ای آنکه لقب تاش ثاقب تو
هر شب ز فلک اهرمن رماند ۱

موئمن به زبان بر پس اذاجاء
نام پسر و کنیت تو خواند ۲

خورشید جهان را به هر وظیفت
نور دگر از رای تو ستاند ۳

بر چهرهٔ گیتی اگر بخواهی
خالی ز سیاهی شب نماند ۴

گیتی به لب خشک نامرادان
بی‌دست تو آبی نمی‌رساند ۵

وز معرکهٔ آز بی‌محابا
بی‌وجود تو کس را نمی‌رهاند ۶

وز قدر تو اندر حروف معجم
کلک تو نهد زانکه او تواند ۷

منشی فلک با فنون انشاء
پیش قلمت هر ز بر نداند ۸

بر سدهٔ تو کاسمان به رغبت
آن خواهد کانجم برو فشاند ۹

چون سایهٔ نشاندست انوری را
عشق تو وزین گونه او نشاند ۱۰

گر نیست اجازه به ادخلوها
باز آیت الراحلون بخواند ۱۱