هوش مصنوعی:
این شعر از کریمی سخن میگوید که بخشنده است و همهچیز در دست اوست. شاعر از روزی مقدر و تقدیر سخن میگوید و از عشق و عیشی که برایش حرام شده است. او آرزو میکند که فلک هزار سال به او برکت دهد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به تقدیر و عشق نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربیات انسانی دارد.
شمارهٔ ۲۲۶ - شراب خواهد
ای کریمی که از نوال کفت
کان و دریا همیشه ناله کنند ۱
روزی خلق چون مقدر شد
به کف دست تو حواله کنند ۲
عیش خوش بر دلم حرام شدست
بامنش باز می حلاله کنند ۳
زر نابم ده ازپی کابینش
زانچه از شیشه در پیاله کنند ۴
شادزی تا که دایگان فلک
در کنارت هزار ساله کنند ۵
کان و دریا همیشه ناله کنند ۱
روزی خلق چون مقدر شد
به کف دست تو حواله کنند ۲
عیش خوش بر دلم حرام شدست
بامنش باز می حلاله کنند ۳
زر نابم ده ازپی کابینش
زانچه از شیشه در پیاله کنند ۴
شادزی تا که دایگان فلک
در کنارت هزار ساله کنند ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۲۵ - طلب ادرار و راتبه از مخدوم برای یک نفر از شاگردان خود کند
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲۷ - ایضا طلب شراب کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
