خلاصه و ردهبندی سنی
12+
منعمی از دهی گذشت و پیر دهقانی را دید که نان جو میخورد و با پارهای بز موی و دوک مشغول بود. منعم به او گفت: «ای مسکین، با چنین روزی و عیشی چگونهای؟» پیر دهقان پاسخ داد: «من لذاتمان این است.»
متن دارای مفاهیم اخلاقی و فلسفی است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از زبان کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال دشوار باشد.
شمارهٔ ۳۱۹ - در شکر
منعمی بر پیر دهقانی گذشت اندر دهی
نان جو میخورد و پیشش پارهای بز موی و دوک ۱
گفتش ای مسکین نگر با آنچنان روزی و عیش
پیر دهقان گفت من لذاتنا این الملوک ۲
نان جو میخورد و پیشش پارهای بز موی و دوک ۱
گفتش ای مسکین نگر با آنچنان روزی و عیش
پیر دهقان گفت من لذاتنا این الملوک ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۱۸ - در تمثیل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۲۰ - در تعریف عمارت و مدح صاحب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
