هوش مصنوعی:
منعمی از دهی گذشت و پیر دهقانی را دید که نان جو میخورد و با پارهای بز موی و دوک مشغول بود. منعم به او گفت: «ای مسکین، با چنین روزی و عیشی چگونهای؟» پیر دهقان پاسخ داد: «من لذاتمان این است.»
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم اخلاقی و فلسفی است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از زبان کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال دشوار باشد.
شمارهٔ ۳۱۹ - در شکر
منعمی بر پیر دهقانی گذشت اندر دهی
نان جو میخورد و پیشش پارهای بز موی و دوک ۱
گفتش ای مسکین نگر با آنچنان روزی و عیش
پیر دهقان گفت من لذاتنا این الملوک ۲
نان جو میخورد و پیشش پارهای بز موی و دوک ۱
گفتش ای مسکین نگر با آنچنان روزی و عیش
پیر دهقان گفت من لذاتنا این الملوک ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۱۸ - در تمثیل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۲۰ - در تعریف عمارت و مدح صاحب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
