شمارهٔ ۳۲۲ - قسم بر بی‌گناهی

مرگ از آن به که مرا از تو خجل باید بود
نه کتابی و نه حرفی و نه قیلی و نه قال ۱

سخن بنده همینست و بر این نفزاید
که نیفزاید از این بیهده الا که ملال ۲

تا که امید کمالست پس از هر نقصان
بیم نقصانت مباد از فلک ای کل کمال ۳

به چنین جرم و تجنی که مرا افکندند
ای خداوند خدایت مفکن در اقوال ۴