شماره ۴۶۶ - ای سر از کبر بر فلک برده

ای سر از کبر بر فلک برده
گشته گردان چو انجم فلکی ۱

به عقابی رسیده از مگسی
به سماکی رسیده از سمکی ۲

بس بس اکنون که بیش از این نرسد
حاش لله دیو را ملکی ۳

بر جهان خواجگی همی رانی
هنرت چه و نسبت تو به کی ۴

نمک دیگ خواجگی جودست
نه بخیلی و خشم و بی‌نمکی ۵

ای که خرچنگ و خارپشتی تو
صدفی آید از تو نی فنکی ۶

خواجه دانم که پیش جیش سخاش
موج دریا همی کند یزکی ۷

باز اگر تو فقع خوری به مثل
چوبک کوزه فقع بمکی ۸

از تو یک قطره خون به حیله چکد
دور از اینجا اگر ز هم بچکی ۹

خواجه هستی چرا نیاموزی
خواجگی کردن از شهاب زکی ۱۰