هوش مصنوعی:
شاعر از شب و روز و گذر زمان سخن میگوید و احساس خود را نسبت به این تغییرات بیان میکند. او از شب و روز به عنوان پردههایی یاد میکند که برمیخیزند و فرو میافتند و به زندگی انسانها معنا میبخشند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۱۸ - صد پرده شبی فلک ز من بردارد
صد پرده شبی فلک ز من بردارد
تا روز چو شب زپرده بیرون آرد ۱
ار دست شب و روز به شب بگریزد
هر کس که چو روز من شبی بگذارد ۲
تا روز چو شب زپرده بیرون آرد ۱
ار دست شب و روز به شب بگریزد
هر کس که چو روز من شبی بگذارد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۷ - این عمر که سرمایهٔ ملکیست نه خرد
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۹ - خود عهد کسی کسی چنین بگذارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
