هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که با وجود زیبایی چهره معشوق، از گذر روز و شب بیخبر بوده و چشم بد راه دیدار را بسته است. شبهای دوری از معشوق برای او همچون روزهای سیاه است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۳۷۶ - با روز رخ تو گرچه ای روت چو ماه
با روز رخ تو گرچه ای روت چو ماه
از روز و شب جهان نبودم آگاه ۱
بنمود چو چشم بد فروبست این راه
شبهای فراق تو مرا روز سیاه ۲
از روز و شب جهان نبودم آگاه ۱
بنمود چو چشم بد فروبست این راه
شبهای فراق تو مرا روز سیاه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷۵ - ای نحس چو مریخ و زحل بیگه و گاه
گوهر بعدی:رباعی ۳۷۷ - از بهر هلال عید آن مه ناگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
