هوش مصنوعی:
شاعر در این متن با دل خود گفتوگو میکند و از آن میپرسد که چگونه است و کجاست. دل با چشمانی پر از آب پاسخ میدهد که ساکت باشد، زیرا در خدمت گروهی از دختران جمشید است.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیدهتر، فهم آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
رباعی ۴۲۰ - با دل گفتم کهای همه قلاشی
با دل گفتم کهای همه قلاشی
چونی و چگونهای کجا میباشی ۱
دل دیده پرآب کرد و گفتا که خموش
در خدمت خیل دختر جماشی ۲
چونی و چگونهای کجا میباشی ۱
دل دیده پرآب کرد و گفتا که خموش
در خدمت خیل دختر جماشی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱۹ - دی درویشی به راز با همنفسی
گوهر بعدی:رباعی ۴۲۱ - تا چند ز جان مستمند اندیشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
