هوش مصنوعی:
گل از باد میخواهد که صبر کند تا عطرش را ببرد، پیش از آنکه خاک او را به هر سو ببرد. گل همچنین به عاشقش میگوید که در زمان وصال، آب را مانند آتش بنوشد، پیش از آنکه آتش آبرویش را نابود کند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'آب را مانند آتش نوشیدن' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۶۱ - گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد
گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد
چون خاک به هر برزن و کویم ببرد ۱
با وصل من آن آب چو آتش مینوش
زان پیش که آتش آبرویم ببرد ۲
چون خاک به هر برزن و کویم ببرد ۱
با وصل من آن آب چو آتش مینوش
زان پیش که آتش آبرویم ببرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۰ - ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون برد
گوهر بعدی:رباعی ۶۲ - گل شرم چمن به هیچ رویی نبرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
