هوش مصنوعی: شاعر از بی‌توجهی معشوق شکایت می‌کند و آرزو می‌کند که معشوق حداقل گاهی به او نگاه کند یا دو بوسه در روز به او هدیه دهد، زیرا حتی این مقدار کم نیز بهتر از بی‌توجهی کامل است.
رده سنی: 16+ متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که درک آن نیاز به آشنایی با ادبیات و احساسات پیچیده عاشقانه دارد. این نوع محتوا برای کودکان مناسب نیست، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند آن را درک و با آن ارتباط برقرار کنند.

رباعی ۱۷۴ - ترسم رسد از من به تو آهی روزی

ترسم رسد از من به تو آهی روزی
زیرا که نمیکنی نگاهی روزی ۱

گر می‌ندهی دو بوسه هر روز، ای ماه
آخر کم از آن که هر به ماهی روزی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۷۳ - گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵ - تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.