هوش مصنوعی:
شاعر از دل خود میپرسد که تا کی به غم و حسرت ادامه خواهد داد و هشدار میدهد که اگر از غم دوری نکند، جان خود را از دست خواهد داد. همچنین، اشاره میکند که دشمنانش فناپذیر هستند و در معرض خطر قرار دارند، پس چرا باید در مراغهای آشوب به پا کند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۵ - تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
زو جان نبری گر ز غمش نگریزی ۱
خصمان تو بیمرند،در معرضشان
آخر به مراغهای چه گرد انگیزی؟ ۲
زو جان نبری گر ز غمش نگریزی ۱
خصمان تو بیمرند،در معرضشان
آخر به مراغهای چه گرد انگیزی؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۴ - ترسم رسد از من به تو آهی روزی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۶ - ای خاک تو آب سبزه زار صافی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
