هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از دریا میخواهد که گوهر و مرجان خود را عرضه کند، زیرا راهی برای کمخرجان (نیازمندان) وجود ندارد. او خود را مانند صدفی با دهان باز توصیف میکند که آه میکشد و میپرسد چگونه میتواند گنجی باشد در حالی که راهی به مرجان وجود ندارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند گوهر، مرجان و صدف نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۲ - ای دریا دل تو گوهر و مرجان را
ای دریا دل تو گوهر و مرجان را
درباز که راه نیست کم خرجان را ۱
تن همچو صدف دهان گشاده است که آه
من کی گنجم چو ره نشد مرجان را ۲
درباز که راه نیست کم خرجان را ۱
تن همچو صدف دهان گشاده است که آه
من کی گنجم چو ره نشد مرجان را ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱ - ای در سر زلف تو پریشانیها
گوهر بعدی:رباعی ۲۳ - ای دل بچه زهره خواستی یاری را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
