هوش مصنوعی: شاعر در این متن از تغییر حالات درونی خود سخن می‌گوید، گاهی خود را امیر و گاهی اسیر می‌داند، اما در نهایت به این نتیجه می‌رسد که دیگر خود را نمی‌پذیرد و تصمیم می‌گیرد که خود را نگیرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.

رباعی ۶۶ - گه می‌گفتم که من امیرم خود را

گه می‌گفتم که من امیرم خود را
گه ناله‌کنان که من اسیرم خود را ۱

آن رفت و از این پس نپذیرم خود را
بگرفتم این که من نگیرم خود را ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۶۵ - گویم که کیست روح‌افزا مرا
گوهر بعدی:رباعی ۶۷ - لاحول ولا دور کند آن غم را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.