هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از سوزش درونی و احساس بیقراری در شب سخن میگوید و بیان میکند که در دنیای عشق، تفاوتهای شب و روز معنایی ندارد. او این حالت را شگفتانگیز توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۱۰۴ - شب گشت درین سینه چه سوز است عجب
شب گشت درین سینه چه سوز است عجب
میپندارم کاول روز است عجب ۱
در دیدهٔ عشق مینگنجد شب و روز
این دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب ۲
میپندارم کاول روز است عجب ۱
در دیدهٔ عشق مینگنجد شب و روز
این دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - شب گردم گرد شهر چون باد و چو آب
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - علمی که ترا گره گشاید بطلب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
