هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از شخصی سخن میگوید که با وجود رفتار بد و بیادبی دیگران، از آنها نمیگریزد و با بزرگواری برخورد میکند. شاعر توصیه میکند که به جای لطف، او را دریا بنامند، زیرا مانند دریا گسترده و بخشنده است. همچنین اشاره میکند که حتی دیو سیاه نیز از او نگریخته، که نشاندهنده قدرت و ابهت اوست.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و واژگان پیچیدهتر، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب میسازد.
رباعی ۱۳۸ - آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت
آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت
وز بیادبی و جرم صد تو نگریخت ۱
او را تو نگوی لطف، دریا گویش
بگریخت ز ما دیو سیه او نگریخت ۲
وز بیادبی و جرم صد تو نگریخت ۱
او را تو نگوی لطف، دریا گویش
بگریخت ز ما دیو سیه او نگریخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۷ - آن شب که ترا به خواب بینم پیداست
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۹ - آن عشق مجرد سوی صحرا میتاخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.