هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که دل او تنها به عشق و زیبایی گل علاقه دارد و از غم و ناکامیهای دیگر دوری میکند. او به بیحاصلی خود اشاره میکند و تنها راه نجات را در رسیدن به معشوق میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر از عشق و رنج نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۵۰ - بگرفت دلت زانکه ترا دل نگرفت
بگرفت دلت زانکه ترا دل نگرفت
وآنرا که گرفت دل غم گل نگرفت ۱
باری دل من جز صفت گل نگرفت
بیحاصلیم جز ره حاصل نگرفت ۲
وآنرا که گرفت دل غم گل نگرفت ۱
باری دل من جز صفت گل نگرفت
بیحاصلیم جز ره حاصل نگرفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۴۹ - بگذشت سوار غیب و گردی برخاست
گوهر بعدی:رباعی ۲۵۱ - پس بر به جهانی که چو خون در رگ ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
