هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از یاری سخن میگوید که عقلها را شکار میکرد و کوهها در برابر او بیقرار بودند. شاعر از او میپرسد که چرا موهایش را کوتاه کرده است و یار پاسخ میدهد که سرش بسیار درگیر کار بوده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۵۰۷ - آن یار که عقلها شکارش میشد
آن یار که عقلها شکارش میشد
وان یار که کوه بیقرارش میشد ۱
گفتم که سر زلف بریدی گفتا
بسیار سر اندر سر کارش میشد ۲
وان یار که کوه بیقرارش میشد ۱
گفتم که سر زلف بریدی گفتا
بسیار سر اندر سر کارش میشد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۰۶ - آن یار که از طبیب دل برباید
گوهر بعدی:رباعی ۵۰۸ - آهو بدود چو در پیش سگ بیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
