هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف صورت انسان و تناقضات درونی او میپردازد. صورت انسان بهعنوان نقشی پیچیده و پر از غم توصیف شده که گاه مانند دیو، گاه مانند فرشته و گاه وحشی است. شاعر از این تناقضات بهعنوان طلسمی محکم یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و پیچیدهای است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از واژههایی مانند 'دیو' و 'وحشی' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
رباعی ۵۶۷ - این صورت آدمی که درهم بستند
این صورت آدمی که درهم بستند
نقشی است که در تویلهٔ غم بستند ۱
گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی
این خود چه طلسم است که محکم بستند ۲
نقشی است که در تویلهٔ غم بستند ۱
گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی
این خود چه طلسم است که محکم بستند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۶۶ - این سر که در این سینهٔ ما میگردد
گوهر بعدی:رباعی ۵۶۸ - این طرفه که یار در دامن گنجد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
