هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از دشنامی که از لب معشوق میآید، به زیبایی یاد میکند و آن را با لعل و آتش مقایسه مینماید. همچنین، او اشاره میکند که دشنام معشوق دلکش است و هر بادی که بر گل میگذرد، خوشبو میشود.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «دشنام» ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروههای سنی پایینتر داشته باشد.
رباعی ۶۹۰ - دشنام که از لب تو مهوش باشد
دشنام که از لب تو مهوش باشد
چون لعل بود که اصلش آتش باشد ۱
بر گوی که دشنام تو دلکش باشد
هر باد که بر گل گذرد خوش باشد ۲
چون لعل بود که اصلش آتش باشد ۱
بر گوی که دشنام تو دلکش باشد
هر باد که بر گل گذرد خوش باشد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۸۹ - دست تو به جود طعنه بر میغ زند
گوهر بعدی:رباعی ۶۹۱ - دل با هوس تو زاد و بودی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
