رباعی ۸۰۶ - لبهای تو آنگه که با ستیز بود

لبهای تو آنگه که با ستیز بود
در هر دو جهان از تو شکرریز بود ۱

گر در دل تنگ خود تو ماهی بینی
از من بشنو که شمس تبریز بود ۲