هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از شخصی به نام علی یاد میکند که تواناییهای خاصی دارد، مانند فروش شکر و نوشیدن باده از عالم غیب. شاعر از بیان نام او خودداری میکند و خود را بنده کسی میداند که سکوت را میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به 'باده نوشی' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
رباعی ۸۰۷ - لعلیست که او شکر فروشی داند
لعلیست که او شکر فروشی داند
وز عالم غیب باده نوشی داند ۱
نامش گویم و لیک دستوری نیست
من بندهٔ آنم که خموشی داند ۲
وز عالم غیب باده نوشی داند ۱
نامش گویم و لیک دستوری نیست
من بندهٔ آنم که خموشی داند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۰۶ - لبهای تو آنگه که با ستیز بود
گوهر بعدی:رباعی ۸۰۸ - ما بسته بدیم بند دیگر آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
