هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عناصر مختلفی مانند باده، جام، زر، سیم، دانه، صید و دام نام میبرد و اشاره میکند که همه اینها نامهای مختلف برای یک چیز هستند، اما از گفتن نام اصلی آن خودداری میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به باده (شراب) ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
رباعی ۱۰۰۴ - گه باده لقب نهادم و گه جامش
گه باده لقب نهادم و گه جامش
گاهی زر پخته گاه سیم خامش ۱
گه دانه و گاه صید و گاهی دامش
این جمله چراست تا نگویم نامش ۲
گاهی زر پخته گاه سیم خامش ۱
گه دانه و گاه صید و گاهی دامش
این جمله چراست تا نگویم نامش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۰۳ - گفتی چونی بیا که چون روزم خوش
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۰۵ - مرغان رفتند بر سلیمان بخروش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
