هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از عشق و پرورش یافتن در آتش سخن میگوید. او به مخاطب خود اشاره میکند که مانند گنجی پنهان در خاک است و برای پالایش و صافی شدن، باید در آتش انداخته شود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای آتش و پالایش نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۱۵ - آن وقت آمد که ما به تو پردازیم
آن وقت آمد که ما به تو پردازیم
مرجان ترا خانهٔ آتش سازیم ۱
تو کان زری میان خاکی پنهان
تا صاف شوی در آتشت اندازیم ۲
مرجان ترا خانهٔ آتش سازیم ۱
تو کان زری میان خاکی پنهان
تا صاف شوی در آتشت اندازیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۱۴ - آنم که چو غمخوار شوم من شادم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۱۶ - آنها که به پیش دلستان میکردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
