هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که ذات الهی را از هر عیبی مبرا میداند و آن را شایستهٔ بزرگی میشناسد. او با شناخت خود، به شناخت خدا رسیده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۳۸ - ذات تو ز عیبها جدا دانستم
ذات تو ز عیبها جدا دانستم
موصوف به مغز کبریا دانستم ۱
من دل چکنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم ترا دانستم ۲
موصوف به مغز کبریا دانستم ۱
من دل چکنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم ترا دانستم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۳۷ - دیوانهام نیم ولیک همی خوانندم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۳۹ - رازیکه بگفتی ای بت بدخویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
