هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که بدون آگاهی از حضور و تأثیر معشوق، روز و شب را با او گذرانده و تصور میکرده که مستقل است، در حالی که تمام وجودش تحت تأثیر معشوق بوده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و عاشقانهی عمیق موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
رباعی ۱۲۴۱ - روزت بستودم و نمیدانستم
روزت بستودم و نمیدانستم
شب با تو غنودم و نمیدانستم ۱
ظن برده بدم به خود که من من بودم
من جمله تو بودم و نمیدانستم ۲
شب با تو غنودم و نمیدانستم ۱
ظن برده بدم به خود که من من بودم
من جمله تو بودم و نمیدانستم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۶۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۴۰ - رفتی و ز رفتن تو من خون گریم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۴۲ - روزی به خرابات تو می میخوردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
