هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از رها کردن کار و پیشه برای آموختن شعر و غزل سخن میگوید و عشق را به عنوان محور اصلی زندگی خود معرفی میکند که تمام وجودش را به آن اختصاص داده است.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۱۴ - ما کار و دکان و پیشه را سوختهایم
ما کار و دکان و پیشه را سوختهایم
شعر و غزل و دو بیتی آموختهایم ۱
در عشق که او جان و دل و دیدهٔ ماست
جان و دل و دیده هر سه بردوختهایم ۲
شعر و غزل و دو بیتی آموختهایم ۱
در عشق که او جان و دل و دیدهٔ ماست
جان و دل و دیده هر سه بردوختهایم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۶۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱۳ - ما عاشق خود را به عدو بسپاریم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۱۵ - ما مذهب چشم شوخ مستش داریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
