هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از طمع و وفا سخن میگوید و اشاره میکند که اگرچه ممکن است عیوبی در خود ببیند، اما دیگران را مقصر نمیداند. همچنین، اگر دیگران عیوبی را به او نسبت دهند، در هجران و دوری، باز هم به آنها توجهی نمیکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۳۸۳ - آنکو طمع وفا برد بر شکران
آنکو طمع وفا برد بر شکران
بر خویش بزد عیب و نزد بر شکران ۱
ور شکران نهاد انگشت به عیب
در هجر بسی دست گزد بر شکران ۲
بر خویش بزد عیب و نزد بر شکران ۱
ور شکران نهاد انگشت به عیب
در هجر بسی دست گزد بر شکران ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۸۲ - آن کس که نساخت با لقای یاران
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۸۴ - آن کیست کز این تیر نشد همچو کمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
