رباعی ۱۵۷۶ - فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگو

فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگو
همخرقهٔ روح را بیگانه مگو ۱

دریای محیط را تو پیمانه مگو
او داند نام خود تو افسانه مگو ۲