غزل ۵۰۰ - قبله امروز جز شهنشه نیست

قبله امروز جُز شَهَنشَه نیست
هر کِه آید به دَر بگو رَه نیست ۱

عُذر گو، وَزْ بَهانه آگَهْ باش
همه خُفتَند و یک کَس آگَه نیست ۲

نَگُذارد، نه کوتَه و نه دراز
آتشی کو دراز و کوتَه نیست ۳

در چَهِ طَبْعِ تو خیالات است
یوسُفی بی‌حِبالْ در چَهْ نیست ۴

چون که گندم رَسید مَغز آکَنْد
هَمرَهِ ماست و هَمرهِ کَهْ نیست ۵

پاره پاره کُند یکایک را
عشقْ آن یک که پارهٔ دَهْ نیست ۶

گَهْ گَهی می‌کَشند گوشِ تو را
سویِ آن عالَمی که گَهْ گَه نیست ۷

شَمسِ تبریز شاهِ تُرکان است
رو به صَحرا که شَهْ به خَرگَه نیست ۸