هوش مصنوعی: شاعر از توبه کردن از عشق و شوریدگی می‌گوید، اما عشقش آنقدر قوی است که توبه‌اش را می‌سوزاند و او را مجبور به بازگشت می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به درک ادبی دارد.

رباعی ۱۸۲۰ - توبه کردم ز شور و بی‌خویشتنی

توبه کردم ز شور و بی‌خویشتنی
عشقت بشنید از من به این ممتحنی ۱

از هیزم توبهٔ من آتش بفروخت
می‌سوخت مرا که توبه دیگر نکنی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۸۱۹ - تو آب نی خاک نی تو دگری
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۲۱ - تو دوش چه خواب دیده‌ای می‌دانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.