هوش مصنوعی:
شاعر از بیتوجهی معشوق شکایت میکند و میگوید حتی اگر گناهی نکردهای، چرا به سوی من نگاهی نمیکنی؟ دل من از دیدن رخسار تو مینالد، اما تو حتی آهی بر آینهٔ دلم نمیکنی.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیدهتر، مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است.
رباعی ۱۸۴۸ - خود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی
خود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی
گیرم که گناهست گناهی نکنی ۱
دل در گل رخسار تو مینالد زار
بر آینهٔ دلم تو آهی نکنی ۲
گیرم که گناهست گناهی نکنی ۱
دل در گل رخسار تو مینالد زار
بر آینهٔ دلم تو آهی نکنی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۴۷ - خود را چو دمی ز یار محرم یابی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۴۹ - خوش باش که خوش نهاد باشد صوفی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
