رباعی ۱۸۷۱ - دل از می عشق مست می‌پنداری

دل از می عشق مست می‌پنداری
جان شیفتهٔ الست می‌پنداری ۱

تو نیستی و بلای تو در ره تو
آنست که خویش هست می‌پنداری ۲