هوش مصنوعی:
در این شعر، دل از شخص میپرسد که به دنبال چه کسی میگردد و چرا در جهان سرگشته است. شخص پاسخ میدهد که دل خودش همان جواب را به او خواهد داد و او را به خودش ارجاع میدهد. این متن بیانگر جستجوی درونی و رابطهی عرفانی بین انسان و دلش است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۸۷۴ - دل گفت مرا بگو کرا میجوئی
دل گفت مرا بگو کرا میجوئی
بر گرد جهان خیره چرا میپوئی ۱
گفتم که برو مرا همین خواهی گفت
سرگشته من از توام مرا میگوئی ۲
بر گرد جهان خیره چرا میپوئی ۱
گفتم که برو مرا همین خواهی گفت
سرگشته من از توام مرا میگوئی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۷۳ - دلدار مرا گفت ز هر دلداری
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۷۵ - دل کیست همه کار و گیائیش توئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.