هوش مصنوعی:
شاعر از دیدن کبوتری که بر شاخهای بلند نشسته و گویی از حال او آگاه است و با نالههایش با او همدردی میکند، سخن میگوید. شاعر به کبوتر میگوید که بر این پرده (احتمالاً اشاره به پردهی زندگی یا سرنوشت) ناله کن که خوش ناله میزنی.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و نمادین است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۱۹۰۳ - عاینت حمامة تحاکی حالی
عاینت حمامة تحاکی حالی
تبکی و تصیح فوق غصن عالی ۱
او ناله همیکرد و منش میگفتم
مینال بر این پرده که خوش مینالی ۲
تبکی و تصیح فوق غصن عالی ۱
او ناله همیکرد و منش میگفتم
مینال بر این پرده که خوش مینالی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۰۲ - عالم سبز است و هر طرف بستانی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۰۴ - عشق آن نبود که هر زمان برخیزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
