هوش مصنوعی:
شاعر به طبیب مراجعه میکند و از درد دل سودایی خود میگوید. طبیب با زیرکی از او میپرسد که چه دردی دارد و شاعر دست او را به سوی دل سودایی خود میبرد.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۱۹۳۴ - گفتم به طبیب داروئی فرمائی
گفتم به طبیب داروئی فرمائی
نبضم بگرفت از سر دانائی ۱
گفتا که چه درد میکند بنمائی
بردم دستش سوی دل سودائی ۲
نبضم بگرفت از سر دانائی ۱
گفتا که چه درد میکند بنمائی
بردم دستش سوی دل سودائی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۳۳ - گر یک ورق از کتاب ما برخوانی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۳۵ - گفتم صنما مگر که جانان منی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
