هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از ماه میپرسد که چگونه است و ماه پاسخ میدهد که کسی از حال او نمیپرسد. سپس شاعر توصیفی زیبا از طلعت ماه ارائه میدهد و آن را تابان، لطیف، زیبا و موزون میخواند.
رده سنی:
12+
این متن دارای مفاهیم شاعرانه و عاطفی است که ممکن است برای کودکان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و سبک کلاسیک آن برای نوجوانان و بزرگسالان جذابتر خواهد بود.
رباعی ۱۹۳۷ - گفتم که چونی مها خوشی محزونی
گفتم که چونی مها خوشی محزونی
گفتا مه را کسی نپرسد چونی ۱
چون باشد طلعت مه گردونی
تابان و لطیف و خوبی و موزونی ۲
گفتا مه را کسی نپرسد چونی ۱
چون باشد طلعت مه گردونی
تابان و لطیف و خوبی و موزونی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۳۶ - گفتم صنمی شدی که جان را وطنی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۳۸ - گفتم که دلا تو در بلا افتادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
