هوش مصنوعی: شاعر از مرغی که در قفس نیست و با ناله‌هایش بوی زندگی می‌دهد، سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که بر این پرده (جهان) با شادی بنالد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانه‌ی متن برای درک و لذت بردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

رباعی ۱۹۵۴ - مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالی

مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالی
تو مرغ کجائی که چنین خوشحالی ۱

از نالهٔ تو بوی بقا می‌آید
می‌نال بر این پرده که خوش می‌نالی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۹۵۳ - مردی که فلک رخنه کند از دردی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۵۵ - مست است خبر از تو و یا خود خبری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.