هوش مصنوعی:
شاعر از مرغی که در قفس نیست و با نالههایش بوی زندگی میدهد، سخن میگوید و از او میخواهد که بر این پرده (جهان) با شادی بنالد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانهی متن برای درک و لذت بردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
رباعی ۱۹۵۴ - مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالی
مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالی
تو مرغ کجائی که چنین خوشحالی ۱
از نالهٔ تو بوی بقا میآید
مینال بر این پرده که خوش مینالی ۲
تو مرغ کجائی که چنین خوشحالی ۱
از نالهٔ تو بوی بقا میآید
مینال بر این پرده که خوش مینالی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۵۳ - مردی که فلک رخنه کند از دردی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۵۵ - مست است خبر از تو و یا خود خبری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.