هوش مصنوعی:
خضر با بیرون آوردن گلیم خود از تاریکی، نمادی از نجات و روشنگری است. شاعر از عقل میخواهد که او را به سودای خضر رها کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق آن نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفهٔ عرفانی دارد.
تکبیت ۱۷۱ - خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویش
خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویش
ای عقل واگذار به سودای او مرا ۱
ای عقل واگذار به سودای او مرا ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۷۰ - خون هزار بوسه به دل جوش میزند
گوهر بعدی:تکبیت ۱۷۲ - میداشت کاش حوصلهٔ یک نگاه دور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
