هوش مصنوعی:
شاعر از ناامیدی و یأس خود میگوید و اینکه چگونه امیدش به خاموشی گراییده است. او متوجه میشود که حتی سکوت و اشارات نیز میتوانند مانند زبان گویا عمل کنند و کار لالان (بیزبانان) را سامان دهند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، موضوع ناامیدی و امید نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۱۹۶ - امید من به خاموشی، یکی ده گشت تا دیدم
امید من به خاموشی، یکی ده گشت تا دیدم
که سامان میدهد دست از اشارت، کار لالان را ۱
که سامان میدهد دست از اشارت، کار لالان را ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۹۵ - کار موقّت به وقت است، که چون وقت رسید
گوهر بعدی:تکبیت ۱۹۷ - گوشی نخراشد ز صدای جرس ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
