هوش مصنوعی:
این متن بیانگر ناپایداری و زودگذر بودن زندگی و داراییهای دنیوی است. شاعر با اشاره به غنچه و باد، نشان میدهد که هرچه انسان برای خود فراهم میکند، به راحتی از بین میرود.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای درک کامل معانی داشته باشد.
تکبیت ۴۲۷ - چون غنچه این بساط که بر خویش چیدهای
چون غنچه این بساط که بر خویش چیدهای
تا میکشی نفس، همه را باد برده است ۱
تا میکشی نفس، همه را باد برده است ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۴۲۶ - داند که روح در تن خاکی چه میکشد
گوهر بعدی:تکبیت ۴۲۸ - تا دل از دستم شراب ارغوانی برده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
