هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به زیبایی به توصیف لحظههای روحانی و عرفانی میپردازد. در آن، شاعر از نور، جان، دل و رقص عرفانی سخن میگوید و به مفاهیمی مانند سعادت، عشق الهی و تجلی نور الهی اشاره میکند. شاعر از زبان نمادین و استعاری برای بیان احساسات عمیق روحانی استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و نمادین است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از زبان استعاری و نمادین ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۶۱۹ - آن صبح سعادتها چون نورفشان آید
آن صُبحِ سعادتها چون نورفَشان آید
آنگاه خروسِ جان در بانگ و فَغان آید ۱
خورْ نورْ درخشانَد پس نور بَراَفْشانَد
تَنْ گَرد چو بِنْشانَد جانان بَرِ جان آید ۲
مِسکینْ دلِ آواره آن گُم شُده یک باره
چون بِشْنَود این چاره خوش رَقص کُنان آید ۳
جانِ به قِدَم رفته در کَتْمِ عَدَم رفته
با قَدِّ به خَم رفته در حینْ به میان آید ۴
دلْ مَریمِ آبِسْتن یک شیوه کُند با من
عیسیِّ دو روزهیْ تَن درگفتِ زبان آید ۵
دلْ نورِ جهان باشد جانْ در لَمَعان باشد
این رَقص کُنان باشد آن دستْ زَنان آید ۶
شَمسُ الْحَقِ تبریزی هر جا که کُنی مَقْدَم
آن جا و مکان در دَم بیجان و مکان آید ۷
آنگاه خروسِ جان در بانگ و فَغان آید ۱
خورْ نورْ درخشانَد پس نور بَراَفْشانَد
تَنْ گَرد چو بِنْشانَد جانان بَرِ جان آید ۲
مِسکینْ دلِ آواره آن گُم شُده یک باره
چون بِشْنَود این چاره خوش رَقص کُنان آید ۳
جانِ به قِدَم رفته در کَتْمِ عَدَم رفته
با قَدِّ به خَم رفته در حینْ به میان آید ۴
دلْ مَریمِ آبِسْتن یک شیوه کُند با من
عیسیِّ دو روزهیْ تَن درگفتِ زبان آید ۵
دلْ نورِ جهان باشد جانْ در لَمَعان باشد
این رَقص کُنان باشد آن دستْ زَنان آید ۶
شَمسُ الْحَقِ تبریزی هر جا که کُنی مَقْدَم
آن جا و مکان در دَم بیجان و مکان آید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۱۸ - چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید؟
گوهر بعدی:غزل ۶۲۰ - از سرو مرا بوی بالای تو میآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
