هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیبایی ماه و تأثیر آن بر احساسات انسان میپردازد. شاعر از ماه به عنوان نمادی از زیبایی و رمز و راز یاد میکند و تأثیر آن را بر دل دیوانه و احساسات درونی انسان توصیف میکند. همچنین، شاعر از غم و دشمنی سخن میگوید و به دنبال راهی برای رهایی از آن است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت میشود.
غزل ۶۲۵ - گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد
گَر ماهِ شب اَفْروزان روپوش رَوا دارد
گیرم که بِپوشَد رو بو را چه دَوا دارد؟ ۱
گر نیز بِپوشَد رو وَرْ نیز بِبَرَّد بو
از خُنْبِشِ رُوحانی صد گونه گُوا دارد ۲
آن مَهْ چو گُریزانه آید سِپَسِ خانه
لیکِن دلِ دیوانه صد گونه دَغا دارد ۳
غَم گر چه بُوَد دشمن گوید سِرِ او با من
با مُرغِ دِلَم گوید کو دامْ کجا دارد؟ ۴
گیرم که بِپوشَد رو بو را چه دَوا دارد؟ ۱
گر نیز بِپوشَد رو وَرْ نیز بِبَرَّد بو
از خُنْبِشِ رُوحانی صد گونه گُوا دارد ۲
آن مَهْ چو گُریزانه آید سِپَسِ خانه
لیکِن دلِ دیوانه صد گونه دَغا دارد ۳
غَم گر چه بُوَد دشمن گوید سِرِ او با من
با مُرغِ دِلَم گوید کو دامْ کجا دارد؟ ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۵۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲۴ - هر ذره که بر بالا می نوشد و پا کوبد
گوهر بعدی:غزل ۶۲۶ - هر کاتش من دارد او خرقه ز من دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
