هوش مصنوعی:
متن بیانگر حالت درونی شاعر است که خود را به درخت بید مجنون تشبیه کرده و از سکوت و رنج خود سخن میگوید. شاعر از مخاطب میخواهد که به جای پرسیدن از حالش، از زیباییهای موجود بهره ببرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
تکبیت ۹۶۷ - بید مجنونیم، برگ ما زبان خامشی است
بید مجنونیم، برگ ما زبان خامشی است
گل بچین از برگ ما، احوال بار ما مپرس ۱
گل بچین از برگ ما، احوال بار ما مپرس ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۹۶۶ - چون نگردم گرد سر تا پای او چون گردباد؟
گوهر بعدی:تکبیت ۹۶۸ - از دشمنان خود نتوان بود بیخبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
