هوش مصنوعی: شاعر از احساس تنهایی و حسرت خود می‌گوید و به‌عنوان مثال، گل‌هایی را می‌آورد که شاخه‌ای برای در آغوش گرفتن ندارند.
رده سنی: 15+ متن دارای مضامین عاطفی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

تک‌بیت ۱۰۰۴ - آغوشم از کشاکش حسرت چو گل درید

آغوشم از کشاکش حسرت چو گل درید
شاخ گلی ندید شبی در کنار خویش ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۰۰۳ - ای که می‌جویی گشاد کار خود از آسمان
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۰۰۵ - نکند باد خزان رحم به مجموعهٔ گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.