هوش مصنوعی:
شاعر از تنهایی و بیپناهی خود در جهان میگوید و میپرسد که با وجود گلهمندی همه مردم از جهان، او به چه کسی میتواند شکایت کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
تکبیت ۱۱۳۴ - گویند به هم مردم عالم گلهٔ خویش
گویند به هم مردم عالم گلهٔ خویش
پیش که روم من که ز عالم گله دارم؟ ۱
پیش که روم من که ز عالم گله دارم؟ ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۱۳۳ - سپند است کز جا جهد، جا نماید
گوهر بعدی:تکبیت ۱۱۳۵ - نگاه گرم را سر ده به جانم تا دلی دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
