هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از بیخانمانی و سرگردانی خود سخن میگوید و بیان میکند که جز دریا و سیلاب، منزلی ندارد. همچنین اشاره میکند که از خودگذشتگی کرده و در آغوش یار آرام گرفتهاست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'بحر' و 'سیلاب' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۱۲۲۹ - نیست غیر از بحر، چون سیلاب، ما را منزلی
نیست غیر از بحر، چون سیلاب، ما را منزلی
گرد راه از خویش در آغوش یار افشاندهایم ۱
گرد راه از خویش در آغوش یار افشاندهایم ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۲۲۸ - ما چو سرو از راستی دامن به بار افشاندهایم
گوهر بعدی:تکبیت ۱۲۳۰ - دست ماگیر ای سبکجولان، که چون نقش قدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
