هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر به اشتباهات و ناپختگیهای انسان در طول زندگی اشاره میکند و بیان میکند که انسان از ابتدا کارهایش را ناتمام و ناپخته آغاز کرده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و انسانی موجود در متن برای درک و تجزیهوتحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل میشود.
تکبیت ۱۲۴۲ - بر دانهٔ ناپخته دویدیم چو آدم
بر دانهٔ ناپخته دویدیم چو آدم
ما کار خود از روز ازل خام گرفتیم ۱
ما کار خود از روز ازل خام گرفتیم ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۲۴۱ - هر کسی تخمی به خاک افشاند و ما دیوانگان
گوهر بعدی:تکبیت ۱۲۴۳ - نفسی چند که در غم گذراندن ستم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
